Cuma, Ocak 28Önemli Haberler
Shadow

Erken seçimden diğer deva yok

Bir Afrika atasözünü anımsatmanın tam vaktidir:

“Aslan, ceylan, sırtlan, zebra yan yana koşuyorsa orman yanıyor demektir.”

Bu kelam tam da Türkiye iktisadını tanımlıyor.

Zira orman yanıyor.

Emekle birlikte büyük sermaye de kendini kurtarmak için tıpkı tarafta koşmaya başladı.

Evvel İstanbul Sanayi Odası Lideri (İSO) Erdal Bahçıvan ses verdi. “Dün faiz indirimine giden Merkez Bankası’nın, bugün elindeki değerli döviz kaynaklarını piyasaya sürmesini şaşkınlıkla izliyoruz” dedi.

Akabinde Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) Lideri Rifat Hisarcıklıoğlu, piyasalarda yaşanan çalkantının ve döviz kurlarının geldiği seviyenin birçok firmayı endişelendirdiğini ve olumsuz etkilediğini söyledi. “Piyasaların acilen istikrara kavuşmasını sağlayacak acil tedbirler alınmasını ve öngörülebilirliliğin temin edilmesini bekliyoruz” dedi.

Ve son olarak Türkiye Endüstrici ve İş İnsanları Derneği (TÜSİAD) yangından kaçanlara katıldı ve bir yazılı açıklama yaptı. “Son periyotta yaşadığımız istikrarsızlıklar sonucunda, denenmekte olan iktisat programıyla amaçlanan sonuçlara erişilemeyeceği netleşmiştir… Genel kabul görmüş iktisat bilimi kurallarına süratle dönülmesi gerektiği açıktır” dedi.

Böylelikle CHP’nin, YETERLİ Parti’nin, Saadet, Gelecek, Deva ve Demokrat Parti’nin, DİSK’in, KESK’in aylardır söylediğini sermaye örgütleri de cılız bir sesle de olsa söylemeye başladılar.

Natürel 1980 öncesinde merhum Bülent Ecevit’e kükredikleri, çarşaf çarşaf gazete ilânlarıyla iktidar değişikliğine büyük katkı verdikleri üzere değil.

Epey cılız.

Yalnızca küçük bir twit ve internet sitesine konulan bir açıklama.

Ortadaki farkın nedeni kaygıdır.

Yeni Hazine ve Maliye Bakanı Nureddin Nebati’nin demek istediği üzere kaybedecek çok şeyi olan korkar.

Tekrar de İSO, TOBB, TÜSİAD üzere 20 yıldır her koşul altında iktidarı destekleyen, ulusal gelirden daha fazla hisse almak için her türlü ödünü veren, onları var eden Atatürk ismi silinirken, hakaret edilirken, yok sayılırken, cumhuriyetin çağdaş pahaları ayaklar altına alınırken, hazine yandaşlarla birlikte boşaltılırken, laiklik yok edilirken, kuşkulu bir referandumla rejim değiştirilirken sesini çıkarmayan, hatta destekleyen sermayenin bugün iktidara karşı ses çıkarabilmesi kıymetlidir.

Kuvvetler ayrılığına fiilen son verilip yasama, yürütme ve medyanın büyük kısmının iktidarın denetimine girdiği, demokratik kurumların çalıştırılmadığı, bütün yetkinin yürütme organı olarak tek kişinin elinde toplandığı sürece itiraz etmeyen sermayenin, “şaşkınlıkla izliyoruz, acil tedbir bekliyoruz, önümüzü göremiyoruz, bu siyaset ile hedeflere erişilmeyeceği nettir, iktisat bilimine dönülmelidir” diyerek ses vermesi onların da iktidardan umudunu kestiklerini gösterir.

TÜSİAD, CHP Önderi Kemal Kılıçdaroğlu, Lider Simone Kaslowski’yi arayıp “herkesin konuşması lazım” dedikten sonra mı bu açıklamayı yapmaya karar verdi yahut zati yapacak mıydı orasını bilmiyoruz. Fakat Kılıçdaroğlu’nun aramasının, iktidarın her gün güç kaybetmesinin tesiri olduğunu varsayım edebiliriz

İktidar önemli biçimde tıkanmış durumda.

Bilerek yahut bilmeyerek çok sık yanılgı yapıyor, kendisiyle çelişen kararlar alıyor. Aldığı bir kararın mürekkebi kurumadan tam aksi bir karar.

“Deniyoruz, ya daima birlikte batarız ya daima birlikte çıkarız” diyerek iktisatta kumar oynadığını açıklayan bir iktidarın, halkı sürüklediği uçurumdan haberi olmadığı yahut ciddiye almadığı anlaşılıyor.

Türkiye’nin bu krizden kurtulmasının tek devası erken seçime gidilmesidir.

Siyasal muhalefetle toplumsal muhalefetin birlikte hareket etmesi gerekiyor ki gidiş de o istikamettedir.

Seçim kararının ilân edilmesi bile doları düşürmeye kâfi.

Kâfi ki iktidar değişikliği umudu doğsun.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.