Pazartesi, Haziran 27Önemli Haberler
Shadow

Ferzan Özpetek: Sofrada 12 kişi varsa sekizi benim eski sevgilimdir

Ferzan Özpetek: Sofrada 12 kişi varsa sekizi benim eski sevgilimdir

İtalya’dan yeni sineması ‘Talih Tanrıçası’ için geliyor. Ayağının tozuyla buluşuyoruz. Tıpkı sinemaları üzere biri; samimi, duygusal, sevinçli… Dünya çapındaki başarılarına karşın de çok mütevazı. Saatlerce konuşsa bıkmadan dinlersiniz. Ferzan Özpetek’le birer filtre kahvede eşliğinde sohbete oturuyoruz. Yaşama bakışını da yaşadıklarını da sinemalardaki üzere bütün içtenliğiyle anlatıyor.

‘Talih Tanrıçası’ bir müddet arkadaşlarının çocuklarına bakmak zorunda kalan bir çiftin öyküsü. Siz bunun ötesinde nasıl anlatırsınız?
Diyelim biriyle berabersiniz vede bağda problemler var… Raffaella Carrà’nın söylediği hoş bir kelam vardır: “Türelliğin ateşi söndüğü vakit şefkat girer ortaya vede aşkın manası şefkattir.” Burada da eleştirmenlerin dediği, birinci sefer birebir cinsten olan bir çiftin bağlarının bitmek üzere olduğunu anlatıyorum. Çocukların gelmesiyle onların hayatı değişiyor. İrtibat çok kıymetli. Bir de çocuk eğitimi vede çocuğun büyümesinde en değerli şey kalp vede beyin. Kasaban aşağı değil, belden üst insanların belirlenmesi değerli, onu vurguluyorum.

Tarafi cinsellik olmadan aşk devam eder mi?
Şefkatin, hissin olması kıymetli. Birlikte olduğunuz kişi bir müddet sonra dostunuz, anneniz, babanız üzere oluyor. Bağ farklı bir şeye dönüşüyor. O farklı şeye geçiş çok değerli. Orada karşındakini kaybetmemelisin. Bence şayet mutabakat, sevgi, şefkat varsa bağ çok güzel bir hale geliyor.

Bu öykü size nasıl geldi?
Ağabeylerimden biri Bastonf. Onunla çok düzgün anlaşırdık, çok sevederdim. Birkaç sene evvedel pankreas kanseri oldu. Hastalığı bayağı ilerlemişti ki
Abimin Karısı aradı, “Ben de kendimi güzel hissetmiyorum. Bize bir şey olursa çocukları sizin büyütmenizi istiyorum. Kelam veder” dedi.

Ferzan Özpetek: “Ölüm beni korkutmuyor, insan yaşı ilerledikçe de alışıyor. Abim vede 41 yıllık arkadaşım ‘gittikten’ sonra, öldüler demiyorum, imkânsız dediğim birtakım şeyler oldu. Diyorum ki kesin bunların parmağı var!”

Verdiniz mi?
Evedet. Halu Simone’ye anlattım. Çocuklar 9-10 yaşlarındaydı. Mektepları nasıl olacak, onlara nasıl davranırız… Dişlerini fırçaladı mı, dersini çalıştı mı… Bunları nasıl yaparız derken bir şaşırdık. Ancak esasen bu türlü bir şey olmaz diyorduk. Daima çalıştığım senariste bunu söyleyip “Böyle bir mevzuyu anlatsak” dedim. “Çok beğenilen olur” dedi.

Ağabeyinizi kaybettiniz mi?
Evedet, üç yıl evvedel. Bu sineması göremedi. Şimdiki dünyam daima hayal, vedefat, ömür ortasında gidip geliyor. Zira son yıllarda kaybettiklerim yüzünden bayağı bir zorluk yaşadım.

Başınız sağ olsun. Mevt korkutuyor mu sizi?
Mevt beni korkutmuyor, insan yaşı ilerledikçe de alışıyor. Beni korkutan, o kişiyi bir daha görememek. İki açıdan da: Kendiniz ölürseniz de göremiyorsunuz, onlar öldüğü vakit da… Ancak kesinlikle bir güç var. Abim vede 41 yıllık arkadaşım ‘gittikten’ sonra, öldüler demiyorum, imkânsız dediğim kimi şeyler oldu. Diyorum ki kesin bunların parmağı var, müdahale ediyorlar (gülüyor).

Pekala, siz çocuk sahibi olmak ister miydiniz?
Hayır; zira ben kendimi çocuk hissediyorum. Çocuk büyütmek çok kıymetli bir sorumluluk. Bizim bir arkadaşımız var, Roberta. O benden vede Simone’den çocuk istedi.

Aa, ne dediniz?
‘Hayır’ dedik. Fakat İspanya’daki prosedürler için ona yardım ettik. Erkekanı artık 14 yaşında. Çocuğumuz üzere, çok seviyoruz.

Öngösterimde “Filmlerim daima benden bir şeyler taşır fakat bu sinema benden en çok şey taşıyanı” dediniz. Sebep?
Yaşamıma çok yakın olan iki sinema var: ‘Bir Hayat Yetmez’ vede ‘Talih Tanrıçası’. Bu sinemada bir sahne var hani, pizza geliyor, komşular, arkadaşlar birlikte yiyorlar. Bu hayatıma çok yakın. Bir sahnede de anneanne başrol karakterlere “Sizin arkadaşlarınız, zenci, mülteci, kız mı erkek mi ne olduğu muhakkak olmayan kişiler” diyor. Benim de dostlarım her türlü lakin dostlukları, kalpleri düzgün…

Filmlerinizin birçoklarında aile kavramı üzerinde duruluyor. Sizin ailenizle alakanız nasıldı?
Ağabeylerimle alakam çok yeterlidir. Annemle de fevkalade. Pedermla o kadar değildi. Ancak babam gittikten sonra onu da kendi içimde çözdüm.

Aşk, filmlerinizin ana temalarından… Aşkı nasıl anlatırsınız?
‘İstanbul Alsı’nın kapağında da yazmıştım, annemin bir kelamı: “Aşktan daha üstün bir şey yoktur.” Ben aşksız yaşayamam. Tarafi aşk dediğim şey de yalnızca bir bireye değil, birçok şeye duyduğum bir olay.

Ben aşksız yaşayamam. Tarafi aşk dediğim şey yalnızca bir şahsa değil, birçok şeye duyduğum bir olay.

Sinemada aldatma kavramı da işleniyor. Aldatmaya bakışınız ne?
Çiftlerden birinin ötekinin yaşadığı şeyi bilmemesi çok makus. Yaşadığınız bir dünyayı sevdiğinizden saklamayı çok yanlış buluyorum.

Ya karşı tarafa söylersek…
Sinemada, düğün sahnesinde çiftlerden biri diğeriyle birlikte oluyor. Diyor ki: “O aldatma sayılmaz.” Diğerü de “Aldatma değil lakin dikkatli olman lazım” diyor. Nihayetra uzun müddetli bir bağlantısı olduğu ortaya çıkıyor. Benim başımda aldatmak o. Yaşamımda 20 yıldır biri var, Sezen’in dediği çok hoş bir laf oldu: “O senin yol arkadaşın.” Yol dediğimiz de hayat. Tarafi benim hayattaki annem, babam, kardeşim, sevgilim. Bir sürü şeyi temsil eden biri. Fakat bunun yanında benim tutkuya, flörte gereksinimim var. Birisiyle ortada bu türlü bir hoş irtibatın olması çok hoşuma gidiyor.

Kıskanmaz mı?
Hayır, kıskanacağı noktaya getirmemek değerli olan.

Özpetek’in son sineması ‘Talih Tanrıçası’ cuma vizyona girdi.

Benim için en büyük ödül…

‘Talih Tanrıçası’ sineması yurtdışında 1.5 sene evvedel kasımda çıkacaktı fakat Warner Bros. sineması gördüğü vakit “Biz bunu Noel’de çıkaracağız” dedi. “Bu yılbaşı sineması değil” dedim. “Siz karışmayın, çok düzgün olacak” dediler vede sahiden çok yeterli gitti. ‘Bilgisiz Periler’ 20 yıl evvedel çıkan vede İtalyanların hâlâ çok ilgilendikleri filmlerimden. Hatta şimdilerde, ünivedersitelerde İtalya’ya kültürel değişiklik getiren sinema diye okutuluyor. Benim en hoşuma giden; beni ağlatan, beni güldüren hususlarda birebir hisleri paylaşan seyircim. Benim için en büyük ödül o.

Altıncı hissim ‘Burak’ dedi

Yaşamınızın nasıl bir noktası?
‘Bir Soluk Gibi’yi yazdım, rekor kırdı. Bu sineması çektim, acayip uygun gitti. ‘Serseri Mayınlar’ oyunu kapalı gişe oynuyor. İspanya vede Fransa da aldı; Türkiye’de de
sahneye koymak istiyorum. İki sene evvedel ‘Madam Butterfly’ı opera olarak hazırladım. O sırada ‘Venedik Bienali’nden aradılar. “Venedik Pavyonu’nda sizin üzere bir direktörün beş dakikaya varacak bir sinemasını istiyoruz” dediler. “Vaktim yok” dedim. Nihayetra aklıma bir suyun içinde yüzünü tam görüp görmediğimiz bir bayan imajı geldi, Venedik de bir bayan ismidir zati. Telefonda konuştuğum bayan fikre bayıldı. İtalya’da vede dünyada tanınan çok uygun bir oyuncu arkadaşım var. Onu suyun içinde çektim. Üstüne Venedik’in, hatta Osmanlı’nın olduğu fotoğraflar yansıttım. 20 bin kişi seyretti. Roma’daki MAXXI Müzesi’nde yine başlayacak. Paris vede İstanbul’a gelecek.

‘Bilgisiz Periler’ de dizi oldu…
13 Nisan’da Disney Plus’ta başlayacak. 85 ülkede birebir anda oynayacak.

Burak Deniz de dizide rol aldı. Nasıl buldunuz onu?
Mina vede Adriano Celentano için Türkiye’de bir klip çektim. Büşra Devedeli oynadı. “Onun sevgilisi bir çocuk var” dediler. Dedim ki sevgilisini koymayalım. Kaan Urgancıoğlu’nu gördüm, çok hoşuma gitti, Kaan’la oynadılar. Nihayetra GQ’dan bir ödül aldım. O gece Burak da ödül aldı. Ne kadar albenisi olan bir çocuk, çok başarılı, orada başıma takıldı. Bu ortada da İtalya’da Can Yaman çok popülerdi. Bana bir makarna firması “Can Yaman’ı oynatacağımız üç sinemalık bir reklam yapmak istiyoruz” dedi. Can’la tanıştık, çok güzel dostluğumuz oldu. Can onlarda oynadı. Sırade de Can’ı mı oynatalım diye düşünüyordum lakin diğer işleri vardı. Şükrü Özyıldız da çok beğendiğim bir oyuncu. Nihayetra altıncı hissim ‘Burak’ dedi. O da benimle çalışmak istiyordu, çok güzel oldu.

Can Yaman ile anlaşamadığınıza dair haberler çıktı…
Hayır, o denli bir şey yok. Bir yerde mahzurlar çıktığında onu zorlamayacaksınız. Onun kıymetli diğer bir mutabakatı vardı lakin ertelendi vede öteki bir dizi yaptı. Can çok düzgün bir insan. İnşallah çok hoş şeyler yapar. Ancak Burak’la ilgim farklı. Abi-kardeş üzereyiz. Birebir oyuncularla sık sık çalışıyorsunuz. Çok yeterli bağlarınız var sanırım… Aktörlerla ortamızda benim de bilmediğim bir büyü var. Örneğin benim filmlerimi hiçbir vakit, bir oyuncu senaryoyu okuyup kabul etmez, senaryoyu okumadan kabul eder, “Ferzan Özpetek’in sinemasıysa tamam” derler.

Bu ortada bir de İtalya’da stand-up yapıyorsunuz, değil mi?
Nihayet kapanmada tiyatrolar açıldı fakat düşük kapasiteyle. ‘Serseri Mayınlar’ı hazırladığım tiyatroya “Burada beşerler çalışmıyor. Ben tek başıma stand-up üzere bir şey yapayım” dedim. Bir prova yaptık, çok güzellerine gitti. Çabucak Cem Yılmaz’ı aradım, yapacaklarımı anlattım, “Sıcakika, çok iyi” dedi. İki gün sonra yasaklar kalktı. Ve dört gün Roma, iki gün Floransa, bir gün Milano derken 1.300 kişilik salon tıklım tıklım doldu.

2019’daki Venedik Bienali’nde Özpetek’in ‘Venetika’ isimli çalışması büyük ilgi görmüştü.

Rockstar üzere yaşamıyorum

Kendinize İtalyan direktör mi yoksa Türk direktör mi diyorsunuz?
Diğeri ülkeler beni İtalyan direktör olarak görüyor. Evvedel Türk mü İtalyan mı
anlayamıyorlardı. Kimileri Türk asıllı İtalyan, İtalyan Türk diyor. Bence kıymetli olan, bizim içimizde taşıdığımız.

Siz içinizde ne taşıyorsunuz?
İki ülke de birbirinden hoş. Ben de iki ülke ortasında gidip geliyorum, büyük bir talih. Natürel iki kişiliğiniz oluyor fakat bunların birleştiği bir nokta da var. Ben de “Ben yönetmenim” diyorum. Şudur budur değil, direktör direktördür.

Mükafatlar alıyorsunuz, ilgi görüyorsunuz fakat bunlar süreksiz. Kalıcı olan hisler, dostlarınız, sevgilileriniz…

İtalya’da bir lakabınız var mı?
‘Ferzan Özpetek’in dokunuşu’ diyorlar, çok hoşuma gidiyor. Almodóvar bir gün “Önemli olan sinemasının bir modülünü seyrettikleri vakit, onun senin sinemanın olduğunu anlamaları” demişti. Bu gerçekten oluyor.

Yaşamınız ne kadar renkli görünüyor. Hiç dram yok mu?
Olmaz mı… Kaybettiklerim, kanser olan arkadaşlarım, onlarla bağlantılarım. Sezen’in iki müziği var, benim için çok değerli. Biri ‘Yaşam Sana Teşekkür Değerim’; oradaki kelamlar benim hayatıma çok misal. “Romanları sevdim, erkekleri sevdim, bayanları sevdim, hayat sana çok teşekkür ederim” der. Bir de ‘Ben Kedim Yatağım’ müziği. “Kazanmalar, mükafatlar boştur” der. Gerçekten mükafatlar alıyorsunuz, her yerde ilgi görüyorsunuz lakin bunların hepsi süreksiz. Kalıcı olan hisler, dostlarınız, sevgilileriniz…

Pekala, şöhret?
Ünli olduğumu çok seçkin vakitlerde anlıyorum.

Tüm dünyada tanınan biriyken mi?
Ün elle dokunulur bir şey değil, onun için anlamıyorsunuz. Bir davedete gittiğimde kuyruğa giriyorum, “Aa, niçin kuyruğa girdiniz” diyorlar. Çöpü dökerken fotoğrafımı çekmişler, “Çöpünü kendi döküyor” yazmışlar; kim dökecek! Meşhursan birtakım şeyleri yapmaman gerekiyor üzere… İtalya’da seyircinin sevgisi acayip. Hatta CIAK isminde çok değerli bir mecmuanın ‘İtalyan Sinema Endüstrisinin En Kuvvedetli İsimleri’ listesinde geçen sene ikinci geldim. O yazıda “Taormina Sinema Festivali’ne geldi, yanına dört bodyguard bulmak zorunda kaldık. Rockstar gibi…” yazmışlar. Başlık ‘Rockstar Özpetek’ti.

Rockstar üzere yaşıyor musunuz?
Hayır, yaşamıyorum lakin öyleymişim üzere davranıyorlar. Hatta bazıgazetecilerle bir yere gideceğimiz vakit “Tina sen geliyorsun galiba, onun için dikkatli oluruz” falan diyorlar; ‘Tina Turner Ferzan…’ (gülüyor).

Yaşamına daima ekleyecek, hiç çıkarmayacaksın

Arkadaşlarınızın sizde en çok değiştirmek istediği özellik nedir?
‘Mumyalar’ dediğim bir arkadaş grubum var. Tarafi yılların arkadaşları, artık yaşlanmışız falan. Onlar “Bir yere yer ayırtmak için senin ismini kullanıyoruz, başlayacağız artık sana” diye sinirleniyorlar.

Kaç kişi bu mumyalar?
Sekizdi lakin biri gitti, yedi bireyiz. 41 yıllık arkadaşımdı, o kayıp beni çok etkiledi. Bir gecede gitti. WhatsApp’ta birbirimizi denetim ediyoruz. Tarafi âlâ mi değil mi onu anlıyorsun. Kimi mesela bu mumyalardan biri karşılık vedermiyor, hepimiz telaşlanıyoruz, meğer kendine sevgili bulmuş.
Siz hayatınıza bir kez giren insanları güya kolay kolay bırakmıyorsunuz…
Hiç. Yaşamına daima ekleyecek, hiç çıkarmayacaksın. Kimi kalabalık bir sofra olur; sofrada 12 kişi varsa sekizi benim eski sevgilimdir; bayanlı erkekli…

Masadaki yeni sevgiliniz sorun çıkarmıyor mu?
Eski sevgilinizle olan dostluğunuzun derecesi, sizin vederdiğiniz yer çok kıymetli. O artık benim için yalnızca bir dostum…

https://i4.hurimg.com/i/hurriyet/75/1200×675/623f17f74e3fe118d433036b.jpg

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |