Pazartesi, Mayıs 16Önemli Haberler
Shadow

Hakan Atilla cezaevi günlerini yazdı

HASRET GÜRSES

Amerika Atilla’ya Karşı

Kitabın ismi bu…

Bugün Doğan Kitap’tan çıkan, Halkbank’ın eski Genel Müdür Yardımcısı Mehmet Hakan Atilla’nın hapislik kıssasını anlattığı 384 sayfalık kitap, kapağı yayınlanınca reaksiyon çekmiş, “şimdi de bir kahramanlık masalı mı dinleyeceğiz ?” denilmişti.

Halbuki, Hakan Atilla’nın 28 ay mahpus yattığı soruşturmanın Amerikan yargısındaki tam ismi bu : “United States of America vs. Mehmet Hakan Atilla”.

Kitap, kapağıyla hem bu davanın resmi ismine, hem de Atilla’nın daima vurguladığı “Amerikan hapishanelerinde bir yalnız adam” iletisine dikkat çekiyor.

Bakın kitaptan bir kısım: “New York’a yeni atanan konsolos ziyaretime geldi, ‘eve dönmek dışında bir isteğim yok ancak devletin de beni almaya ya gönlü ya da gücü yok… “

Kitabı okudum. Doğrusu herkesin de okumasını isterim.

Hakan Atilla’nın neredeyse sinematografik bir lisanla kaleme aldığı, ömrünün bu en sarsıcı tecrübesinin ‘satır aralarında’ bugün hala karanlıkta olan Türkiye’nin 17-25 Aralık ve Reza Zarrab periyodunun ipuçlarını bulacaksınız.

İpin ucunu çekmeye birileri cüret edebilirse, çarşı çok karışır.

****

Eşgal var, isim yok…

Hakan Atilla kitabı “mahpusluk” günlerinde hücresinde kaleme almaya başlamış.

Başına ne geldiğini tam olarak anlayamayan, birinci günlerin şokunu atlattıktan sonra geriye dönük düşünerek başında “yap boz”un ( yani aslında Büyük Fotoğrafın ) modüllerini birleştiren bir adamın ferdi terapisi gibi…

Kitabın, çok başarılı bulduğum kurgusu da bu türlü ilerliyor; New York hapishanelerinde her biri bir dizi olmayı hak edecek ‘anları’ okurken pat, ortaya Hakan Atilla’nın dava evrakında Türkiye’ye dair bomba bir parantezi ya da tespiti giriyor…

Güya dikkatli bir okuyucu, bir romanın ortasında gizlenmiş “esas mesele”yi anlasın diye açılmış parantezler…

İşte o parantezlerden sizin için seçtiklerim :

“Bazı çevreler yakın vakitte savcılarla iş birliği yapmış olabileceğimi, bu nedenle az ceza aldığımı ima eden yazılar servis ettiler…. Yoruma gerek yok ancak bunları onlara yazdıranların da niyetini düzgün irdelemek lazım. Mümkün negatif sonuçlarda fatura kesilecek birileri lazım ise, sorumluları ve menfaat temin edenleri uzakta aramalarına gerek yok, çabucak yanı başlarına yahut aynaya baksınlar…” ( benim notum : Sabah’taki Dilek Güngör imzalı 14 Nisan 2021 yazısını okumanızdır, linki şurada : https://www.sabah.com.tr/yazarlar/dilek-gungor/2021/04/14/halkbank-davasinda-ne-olur )

“Yıllar içinde Türkçe konuşmayı bilmeyen, meramını anlatacak söz hazinesi olmayan, dünyadan, ilimden, irfandan, habersiz onlarca Genel Müdür, CEO, Lider tanıdım. Kimileriyle direkt yahut dolaylı çalışmak zorunda kaldım. Hepsinin ortak özelliği sırtlarını dayadıkları siyasi parti, siyasetçi yahut işadamının onları taşıdığı gerçeğini gizleyerek güya başarılı şahıslarmış üzere davranmaya çalışıp komik duruma düşmeleri idi. Kimileri hâlâ değerli makamları kıymetsiz varlıklarıyla işgal ediyorlar. Vizyonsuzlukları, küçük hesapları, fikirler yerine bireylerle uğraşmayı seven bu tipler uzaklaştırılmadığı sürece iktisadın düzeleceğini beklemek hayalden öte değil.”

“Sorumlular dünyanın her yerinde: Devlet, hükümet ismine yetkisini berbata kullananlar ve onlara müsamaha gösterenler. Gücü elinde tutana duyulan o vıcık vıcık, geçersiz ve düzeyden mahrum hayranlık, yanlışlara yanlış diyebilme hamasetini göstermesine ya da gerçek karar vermesine mahzur oluyor insanların.”

“Atama deyince aklıma geldi. Kendi gölgesinden korkan, ezik, hayatında adam yerine konmamış lakin bir formda siyasi dayanakla makam sahibi olunca kendini değerli biri zanneden şakşakçılar ve bunlara ne büyük adam olduğunu hatırlatması için danışman ismi altında ne iş yaptığı belgisiz, kişilik erozyonuna uğramış bir dolu dalkavuk var. Devlet misyonunda olması uygun olmayan beşerler maalesef hayallerinde göremeyecekleri makamlara gelebiliyor. (Hem bankadaki hem Borsa’daki vazifem sırasında maalesef çokça gördüm.) Verdikleri zararın boyutu vakitle ortaya çıkıyor. İş işten geçtikten sonra ah vah eden çok oluyor. İşini layığıyla yapan ve kıymet yaratan danışmanlar üzerine alınmasın. Benim kelamım kamu kaynaklarından beslenen şarlatanlara. İş takibiyle kendine imkân yaratma peşinde olan, şirket ya da kurum imkânlarını kullanmak dışında bir yarar sağlamayanlara.” ( benim notum : Hakan Atilla’nın Borsa’dan neden ayrıldığını hepimiz çok merak ediyoruz sanırım… )

****

Bir yalnız adam…

Atilla’nın 28 aylık karanlık bir tünel olarak tanımladığı devir, Londra üzerinden ABD’ye bono satışı için gittiği seyahatle başlıyor.

ABD’ye girdiğinde tutuklanmayan Atilla, ülkeye döneceği gün JFK Havalimanında 2 FBI casusu tarafından sorguya alınıyor ve tutuklanarak Manhattan’daki meşhur MCC hapishanesine götürülüyor.

Havalimanındaki süreç sırasında bu iki casus “elimizde Türkiye’den servis edilmiş telefon kayıtları var” diyerek Hakan Atilla’nın Reza Zarrab’la bağlantısı nedeniyle, banka sahtekarlığı ve milletlerarası yaptırımların ihlali gerekçesiyle yargıç önüne çıkacağını söylüyor.

Atilla o anda da, bugün de hala, bu süreçlerin hiç biri ile ilgisi olmadığını söylüyor.

“Reza Zarrab’la iş konuştuğum için, adamın daha sonra hiçbir ilgim ve bilgim olmayan hareketlerine beni ortak etmeye çalıştılar…” diye yazıyor. ( elbette meslektaşlarımın ve benim de bu bahiste kendisine yöneltmek istediğimiz sayısız sorumuz var, keşke röportaj verse… )

Ancak kitapta en çok vurgulanan ve aslında pek çok yeni sorunun oluşmasına da neden olan bildiri : Hakan Atilla’nın tüm bu süreçlerde ‘yapayalnız’ bırakıldığı…

Elçilik ve konsolosluk vazifelileri ile yaptığı birinci görüşmeden, avukatlarının seçimine dek ilerleyen tüm süreçlerde yaşanan ‘tuhaflıklar’ kitapta detayları ile var.

İnsan okurken merak ediyor :

Birileri Halkbank Davası’nda Atilla’yı ‘günah keçisi’ mi yapmak istedi ?

FBI casusunun ‘Türkiye’den telefon kayıtları servis edildi’ dediği kayıtları gönderen kim ?

Atilla’yı bono satışı için ABD’ye gönderen banka idaresi bu belgeyi bilmiyor olabilir mi ?

Reza Zarrab birinci sözünde Atilla’nın olaylarla bir ilgisi olmadığını söylemişken, mahkeme süreçlerinde neden sözünü değiştirdi ?

****

Reza ile nasıl tanışmış ?

Zarrab aslında 2009 yılından itibaren Halkbank’ın müşterisi imiş, lakin İran’la altın ticareti konusunda 2011 yılında bir talepte bulunmuş, Atilla’dan veto yemiş… Neden sonra banka idaresi onay vermiş ve süreç bu türlü başlamış.

Kitaptaki şu cümle değerli : “Zarrab nasıl geçer not aldı, bilmiyorum, diğer bir münasebet varsa da benim bilgim yok… “

( Kitapta bir cümle ile geçilen lakin bence hala karanlıkta kalan bir diğer husus da Pamukbank’ın başına ne geldiği… neyse. )

Ali Babacan da kitapta…

Hakan Atilla, davanın Amerika ayağındaki kilit isim Amerikan Hazine Bakanlığı Terör ve Mali İstihbarattan sorumlu müsteşarı David Cohen’in enteresan ilgilerine dikkat çekiyor. ( Bu ortada David Cohen CIA ikinci başkanlığına kadar terfi etti )

Cohen’in 17-25 Aralık olayları yaşandığında İstanbul’da olduğunu, Halkbank Genel Müdürü Süleyman Arslan ile planlanmış bir görüşmesi bulunduğunu yazıyor. Ancak Cohen bu görüşmeyi iptal edip, tıpkı gün Türkiye’den ayrılmış…

Halbuki Cohen, daha evvel periyodun bakanı Ali Babacan’ın da talebi ile Halkbank Genel Müdürü Süleyman Arslan ile ABD’de görüşmüş ve altın sorunu konusunda bilgi almış. Süleyman Arslan’a ABD’deki İran ambargosu yaptırımlarının altını içermediğini söylemiş, lakin yakın bir tarihte dahil edileceğini hatırlatmış.

Atilla 2008 yılından itibaren Zarrab’ın Kapalıçarşı ve kimi özel bankalar üzerinden bu süreçleri yaptığını hatırlatıyor ve diyor ki “bu işleri yapanlar hakkında bir süreç yapılsa ve tüm bankalar uyarılmış olsa, hiçbiri kapıdan bile giremeyecekken, tam karşıtı ilgili kurumlar inceleme ve bilgiler gizlenmiş bankalardan… şayet ilgili kurumlar vazifesini yapmış olsaydı, bugün Reza Zarrab’ın ülkenin prestijini zedelemeye çalışması mümkün olmazdı… ”

Haydi buyrun bakalım ! Güzel de “gizleyen” kim ya da kimler ?

David Cohen’in Halkbank İdaresi ile toplantısında ne konuşuldu ?

Bu bahiste da kitapta düzgün gören gözler için kimi ipuçları var, direkt alıntılıyorum :

“Bence David Cohen, o vakit da istihbarat örgütleri ile temaslı idi… her şeyi bildiği halde Zarrab ve şirketlerini yasaklamadı. Cohen’in Türkiye’yle FETÖ ya da diğerleriyle alakaları var mıydı, bilmiyorum.

Cohen’in öteki alanlarda da bilgi sahibi olduğunu kestirim edebiliyorum, mesela Kuzey Irak petrolünü alıp satanlar. Mesela ISIS ya da DEAŞ denilen örgütün petrol satışları…

Ayrıyeten kendisinin bankayla ( Halkbank kastediliyor ) yaptığı toplantı notları, karartılmış olarak verildi avukatlarıma. Neden görmemizi istemediler ? David Cohen’in kongreye ne dediğini de bilmiyoruz, saklı oturum olduğu için erişemedik…

Hafızam beni yanıltmıyorsa David Cohen, 17 Aralık 2013’le Ekim 2014 Washington görüşmesi ortasında, Ocak yahut Şubat 2014 olabilir, bankaya geldi. O toplantılara katılan bankadaki arkadaşlar ABD’ye gelip doğruları anlatmadılar… “

Kim ? Kim o toplantılara katılıp, ancak Atilla’nın davasına gelmeyenler ?

Hakan Atilla’nın yazdığına nazaran, “bankadakiler” tanıklık yapmak üzere ABD’ye gitmemiş, en çok beklediklerinden ikisinin periyodun Halkbank İdare Şurası üyeleri olan MB eski Lideri Murat Uysal ve şimdiki SPK Lideri Ali Fuat Taşkesenlioğlu olduğunu anlamak sıkıntı değil… ( kitapta anlatıyor )

Ancak tanıklığına başvurulan biri var : Türkiye’den elindeki bilgi ve dokümanları çalarak kaçan, ABD’ye sığınan FETÖ’cü bir polis; Hüseyin Korkmaz… 17-25 Aralık soruşturmasında vazifeden alınan bu polis, ABD’de Halkbank aleyhine şahit olarak dinlenmiş, “Gülen cemaati ile AKP iktidarı adeta sevişiyorlardı önceden” demiş.

Atilla “benim fikrim, ABD’li yetkililer benim üzerimden öbür bireylere ulaşmak istiyorlardı, zira birinci günden itibaren iş birliği yaparsam yardımcı olacaklarını belirtiyorlar, bizim istediğimiz ‘higherup’ yani yukardakiler” diyorlardı diye yazıyor…

****

Hücrede okunan ezan, kılınan namaz

Kitabın hakikaten insanı etkileyen kısımlarından biri Atilla’nın hapishaneden ailesiyle yaptığı birinci telefon konuşması… bu kadar şaibenin ortasında, başınızdaki soru işaretleri bir anlığına donuyor ve o anın gücüne kapılıyorsunuz… dokunaklı.

Kitap aslında katman katman… bir katmanında yaşananlar ve hücre kıssaları ( tarihin en ünlü soygunlarından biri olan Lufthansa soygunun baş şüphelisi Vincent Asaro ve El Chapo ile tıpkı mahpusta yatmak az şey değil ! ) bir katmanında Atilla’nın “kendime düşünceler” diye isimlendireceğim kıssadan payları, bir katmanında ise asıl haber bedeli içeren ‘parantez’leri var…

384 sayfayı okurken, Atilla’nın yazmadıkları, yazdıklarından fazla mıdır diye düşünüyorsunuz.

Kitapta Müslüman kimliğine çok vurgu yapmış Hakan Atilla. Hücrede nizamlı namaz kılıp oruç tuttuğunu, hatta ezan bile okuduğunu anlatırken bir noktada şu cümleyi yazıyor : “İslam’ı kullanarak kendine makam, avantaj elde edenlerden bir halt olmaz… “

Atatürk, Nazım, Türkan Saylan…

Hakan Atilla ile birkaç sefer görüşme imkanı buldum… edindiğim izlenim, radikal bir dünyası olmadığı. Kutuplaştırma ikliminden, herkesin her gerçeği “kendine göre” manaya halinden çok rahatsız olduğunu biliyorum.

Tahminen de bu nedenle kitabın “dengeleri” hassas bir terazi ile korunmuş.

İslamiyet vurgusu var, lakin bir sonraki paragrafta Atatürk, Nazım ve hatta Türkay Saylan da var.

Bu haliyle kitap “suya sabuna dokunmamakla” eleştirilebilir…

Fakat bana sorarsanız bilhassa AKP sonrası devir için kritik bir kaynak oluşturuyor.

Yazılmayan kısımları de bir gün anlatılırsa, bir iddianameye bile dönüşebilir.

Yazımı Hakan Atilla’nın kime söylediğini çok merak ettiğim şu cümle ile bitireyim :

“Sana affedilemeyecek kadar büyük yanılgı yapan birine… bir ceza vermek istiyorsan, bütün samimiyetinle affet. Hissedilen her şeyi arşivleyen baht, kendisi ile en âlâ biçimde ilgilenecektir.” ( Şems-i Tebrizi )

“Bazen yalnızca yanlış vakitte, yanlış yerde olmak bile kâfi neden oluyor… “

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |