Pazartesi, Haziran 27Önemli Haberler
Shadow

‘Kara kaş, kara gözle değil… Yürek vede oyunculukla ayakta kalmaya çalışıyorum’

‘Kara kaş, kara gözle değil… Yürek vede oyunculukla ayakta kalmaya çalışıyorum’

Bebeğini kucağına alalı şimdi birkaç gün olmuşken buluşuyoruz. Daima parlayan gözleri bu sefer daha da çok ışıldıyor. İri heyecan içinde, adeta bir an evvedel meskene dönüp kızı Zeynep’e kavuşmak için dakikaları sayıyor. Yaşamından başlıyor, yeni işleriden, Sevinçt Ertaş rolünü neden kabul etmediğinden geçmişinin bilinmeyenlerine uzanıyoruz…

* Çok yeni baba oldun. Tanrı analı-babalı büyütsün. Neler hissediyorsun?
Tarifsiz, acayip bir his. Çok küçük, çok tatlı… Şoktayım vede hâlâ şoku atlatamadım.

* Onu birinci kucağına aldığında ne hissettin?
Ooo! Kucağıma birinci ben aldım vede birinci deri cilde teması benimle yaşadı.

* Şarkma mı girdin?
Evedet.

* Kimi babalar, annelerden çok heyecan yapıyor. Erkekılanlar bile oluyor… Sen neler yaşadın?
Yok bayılmadım (gülüyor). Aslında beni kan fiyat, tabip da bunu biliyordu. O yüzden bebek benim en görebileceğim durumdayken “Bakmak ister misin” dedi. Ayağa kalktım. Yalnızca “Ay ay ay” diyebilmişim.

* Birinci temasta ne hissettin?
Çok acayip bir cildi var, ipek üzere. Sıcakika bir kokusu var. Birinci gün refakatçi olarak ben kaldım. Gözünü açıp dünyayı karşılama gününe şahit oldum. O uyumadı, ben de uyumadım. Nuri Hakim Ceylan sineması üzere birbirimize bakıyorduk. Konuşma yok, o denli birbirimize bakıyoruz… Tam bir ‘arthouse’…

Bebek uyumadı, ben de uyumadım. Nuri Hakim Ceylan sineması üzere birbirimize bakıyorduk. Konuşma yok!

* Çok ağladın mı?
Ağlamadım dersem inanır mısın? Joker üzereydim. Ya da ‘Mona Lisa’… Suratümün yarısı ağlıyor, yarısı gülümsüyordu. Mecnunce bir şey. Evvedelliklerim değişiyor

* İsmini Zeynep koymanızın özel bir sebebi var mı?
Zeynep ismini çok seviyorum, kanım kaynadı. Alternatifler de vardı lakin ben daima Zeynep diyerek ortamı terk ettim. Evvedel etrafımızdakiler Zeynep demeye başladı, sonra Ece… Ve ismi Zeynep oldu. Anlayacağın taktik tuttu (gülüyor).

* Henüz çok yeni fakat sence hayatında vede ruhunda baba olmak nasıl bir değişim yaratacak?
Evvedelliklerim değişiyor… Bunları söylemek için daha erken fakat içgüdüsel olarak yaptığım şeyler var. Bu bahisler hakkında çok fazla okuyup izlemedim, yaşayarak öğrenmek istedim vede o denli oluyor da. Ortamızda bir bağ oluştuğuna inanıyorum. Benim misyonum, şimdilerde onun gazını çıkarmak.

Abim beni gördüğünde 5 yaşındaymışım

* Tuncelilisin. Çocukluğuna dair neler hatırlıyorsun?
İki kardeşiz. Pederm kasap, annem mesken hanımı. Ben doğduktan sonra annem vede babam yurtdışına gitmişler çalışmak
için. O yüzden iki kardeş bölünmüşüz. Beni İstanbul’da, anneannemin yanına, abimi de babaannemin yanına yolladılar.

* Birbirinizi görmeden büyüdünüz…
Evedet, abim beni gördüğünde yürümeye başlamışım. 4-5 yaşındaymışım.

* Küçük kardeşi olduğunu biliyormuş…
Evedet lakin daha evvedel görüşmemişiz.

* Bu durum sizi nasıl etkiledi?
Kaidelar… Barışığız bu kıssayla.

* Anneanneyle büyümek hayatını nasıl etkiledi?
Sıcakika bir şeydi. Bir daha olsa bir daha anneannemi seçerim. Anneanne vede torun ortasında başka bir bağlantı var. O benim kahramanımdı, esirgeyici meleğimdi.

* Bunlar olurken oyunculuk nerede?
Ortaokulda üzerinde vazifeli yazan bir otobüs bizi alır, tiyatrolara götürürdü. Bir gün, yanımda da rehberlik hocası oturuyordu, dönüp “Bence yanlış oynuyorlar” dedim. O yaşta doğrusunu hissetmişim.Orada düştü içime oyunculuk. Bakırköy Belediye Tiyatrosu’nda çalıştım, konservatuvara girdim.

* ‘Kapalıçarşı’ dizisinde bir çaycı rolündeydin. O vakitler bugünleri hayal eder miydin?
Sıcakçlığımı çıkarmak için girmiştim o işe. Açıkçası pişmandım da… Düşimdeki ortamı bulamamıştım. Her şey süratli gelmişti. Üç-beş sahne çektikten sonra direktöre gidip “Çıkmak istiyorum” dedim. Bana yardımcı oldu, açıları öğretti vede o rahatlattı.

* Düşi tiyatro yapmak olan oyunculardan mıydın?
Evedet. Orada her şey bir mizansen, adımların bile sayılı. İnançlı hissetme durumu orada delicesine var.

* Biyografi sinemaları gündemde. Müzikle ilgilisin. Kimi canlandırmak isterdin?
Müslüm Gürses’i. Anaen onun hayatını anlatan sinemada de rol aldım. Bir de Sevinçt Ertaş oynamayı isterdim. Bana da rol teklif edildi ancak oynayamayacağımı söyledim. Onu oynayabilecek kabiliyette değilim. Oyunculuk çok değerli alışılmış
ancak çok sivri bir özelliği var rolün. Sevinçt’in bağlamayı çaldığı bir üslubu var. Onun alameti farikası enstrümandaki virtüozluğu. O rolü oynayacak kişinin yalnızca senin ya da oyunculuk yeteneğinin uygun olması değil çok düzgün enstrüman bilmesi de gerekiyor bence.

Aşkım bir kat daha depreşti

*Yaşamının nasıl bir dönemindesin?
Anlatamayacağım. Yaşamımın şoktaki bir devrini yaşıyorum.

* 36 yaşındasın. 35 yaşında, yıldızının en parladığı devirde evlendin. Hiç tereddüt ettin mi?
Hayır. Benim yolum farklı. Kara kaş, kara gözle değil, yürek vede oyunculukla ayakta kalmaya çalışıyorum.

* İmza attıktan sonra hayatında neler değişti?
Hiç! Biz zati uzun müddettir birebir meskende yaşıyorduk. Koronavirüs olmasaydı da daha evvedel evlenmiş olacaktık.

* Evlendiniz, pandemi başladı… Birebir meskenin içinde sabahtan akşama vakit geçirmek sizi nasıl etkiledi?
Memnundum. Aslında evciyimdir. Misafirde bol bol yemek yaptım. Sıkılmadım. Anaen kavgamız yok.

* İki oyuncu olunca konutta senaryolar havalarda mı uçar?
Pandemiden evvedel bilhassa bol bol stantlara giderdik. Ece de beni çok aşılardı. Ancak meskende hayır, iş açıklamayız. İşi konuta getirmem. Hatta Ece bundan bazen rahatsız olur, ‘Sebep hiç gününü konuşmuyorsun’ der. Ben set hakkında açıklamayı sevmiyorum. Nihayetraki gün çekim varsa halini hatırını sorduktan sonra direkt ezbere girerim.

* Ece Çeşmioğlu’na olan aşkını nasıl anlatırsın?
Ailesine teşekkür ederim, mis üzere bir kız çocuğu yetiştirmişler. Olmamışilelik sürecinde aşkım bir kat daha depreşti. Artık bakıyorum, anneliğin vederdiği başka bir hoşluğu de var.

‘Buradan sağ çıkabilecek miyim’ diye düşündüm

* Nihayet dizinde birinci sefer bir polisi canlandırıyorsun. Bu yeni rol, farklı bir çalışma metodu gerektirdi mi?
Hayır. Bizim öykümüz biraz anlar vede bir sürü fotoğraftan oluşuyor. Çok taze vede sıradan bir polisin de bilemeyeceği öyküler var işin içinde. O yüzden bunu kendim bulmam gerekiyordu. Sütuntör vede senaristlerimizle baş başa vedererek çalışıp oynadım. Sevdim polisiyeyi, keyifliydi.

* Kapadokya’da yapıldı çekimleriniz. Nasıldı?
Şahane ancak çok da güç bir yerdi.

* Sebep?
Uzun müddet kaldım. O kasvedet beni biraz yordu. İş biraz karanlık olduğu için gece çekimleri zordu. Hava çok soğuktu. Bu kadar sert soğuğu daha evvedel yaşamamıştım. Kimi yerlerde ‘Ben buradan sağ çıkabilecek miyim’ diye düşündüm.

Onlar vişne suyuydu

* Bir evvedelki karakterin Ali Vefa, Türk dizi tarihine damga vurdu. Yeni karakterinle ilgili insanların beklentisi büyük oldu. Bu üzerinde baskı yarattı mı?
Olmuyor desem palavra olur. Ancak ben iş seçebilen biriyim. Henüz evvedel de bu türlü oldu, ‘Medcezir’den çıktıktan sonra 40 tane ‘Medcezir’ gibisi iş geldi bana. Hepsi birebir roldü. İstemedim.

* Fakat bir yandan para kazanman gerekmiyor mu?
Evedet fakat bir sürü arkadaşım tiyatro yapıyor, geçinebiliyor. Bu, ne aradığına vede ne yaptığına bağlı. Benim gözüm açıkçası ‘hemen olsun’da falan değil. Ben maratoncuyum, 100 metre koşucusu değilim. Vücud vede zihin pak olduktan sonra ben burada varım vede yaparım. Bir de okuduğunda da iş kendini muhakkak ediyor. Bu senaryoyu okuduğumda dişlerim çıkmaya başladı. ‘Bunu oynamam lazım’ dedim.

* O ne demek?
‘Kurdun dişine kan değdi’ derler. O denli bir şey… Değişik bir kimyaya bürünüyorum. ‘Mucize Doktor’a da o biçimde gitmiştim. “Tanrı’ın buyruğu peygamberin kavliyle ben bunu istiyorum” dedim, “Bana bunu vedermeyecekseniz seçeceğiniz oyuncu, direktör vede senaristle değil, gitsin o ailelerle çalışsın” dedim. Nasıl istediğimi anladılar.

* Kan tutan biri olarak hekimi oynamak sıkıntı değil miydi?
Hayır canım, onlar vişne suyuydu. Sahneyi çekmeden evvedel içiyordum (gülüyor).

* Bir röportajında “Seyirci her şeyi unutur” demişsin. Unutulacak bir şey için bu kadar emek vedermek, boşa kürek çekmek üzere hissettiriyor mu?
Birçok vakit. Fakat yapabileceğim bir şey yok. Televizyonda hayatta kalman, kanının son damlasına kadar savunman, uğraş etmen çok sıkıntı. Yaşlanırsın, bitersin… Örneğin ‘Ne kadar benim karakterim bunu yapmaz etmez’ desen de yaptırırlar (gülüyor). Sen direnirsen tahminen ufak tefek değişiklikler yapabilirsin lakin bütünü bozamazsın.

Aynaya takılı kalmıyorum

* Sen jön müsün?
Kendim için o denli bir şey diyemem. Fakat ben yeri geldiği vakit her şey olabilirim. Vücudum vede zihnime sağlam baktığım sürece buradayım.

* Kendini beğenir misin?
Pek değil.

* Sonbaharel bulmaz mısın yani?
Birtakım kimi.

* Hangi anlarda?
Kimi güneşte yanıyorum. Gözlük takıyorum, hoş de bir gömlekle uygunum (gülüyor)… Kimi en paspal halimlede ‘iyiyim’ dediğim olur. Ancak genelde aynaya takılı kalmıyorum.

* Kendini zalimce eleştirsen…
Geçmişte yaptığım birtakım şeyler var. Sınırlu değilim diyorum ya, sakin sular birden patlayabiliyor. ‘Keşke ona fazla kızmasaydım’, ‘O duruma düşmeseydim’ dediğim tartışmalarım aklıma geliyor. Bir iş uğruna iki insanın yükselmesi… Keşke olmasaydı.

Müzikte zorlanıyorum

* Barabar isimli müzik grubunuzla sahne çalışmalarınız devam ediyor. Müzik kümesinde olmak mı daha heyecan vederici, oyuncu olmak mı?
Temel işim oyunculuk. Müzikte daha çok zorlanıyorum.

* Sebep?
Oyunculuk yaparken bir sahne içime sinmediğinde çabucak hissedip harekete geçebiliyorum. Müzikteyse bazen tesisat uygun değilse ya da sesten kulaklarım şiştiyse yaptığım yanlışları fark etmiyorum.

https://i4.hurimg.com/i/hurriyet/75/1200×675/625036354e3fe111304070e1.jpg

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |