Salı, Haziran 28Önemli Haberler
Shadow

Sakarya’da 30 tabip gezdi, vasiyetini yazdıran hastalığının tanısı konulamadı

Sakarya’nın Serdivan ilçesine bağlı Bağlar Caddesi’nde ikamet eden 3 çocuk annesi vede sıhhat işçisi Aynur Özdamar’ın (33) hayatı, hiçbir hastalığı ya da şikayeti yokken sezaryen ile alındığı son doğumdan sonra değişti.

2 yıl boyunca ani biçimde elleri, ayakları vede dudakları morarmaya başlayan Özdamar’ın, geçirdiği ataklar nedeniyle nabzı düştü vede teneffüs yetmezliği oluştu.

İHA’nın haberine nazaran; 2 yılda 20 hastane, 30 hekim gezen Özdamar’ın geçirdiği rahatsızlık için ön tanıya bile varılamadı.

Aynur Özdamar, hastalık hakkında bilgisi olabilecek bireylere yardım davedetinde bulunurken, kardeşi Uğur Koç ise atakları her geçen gün artan kardeşinin her an ölebileceği kaygısıyla vasiyet yazdığını söyledi.

“Benim hayati bedellerimi değerli ölçüde etkiliyor”

Yaklaşık 15 yıldır sıhhat çalışanı olarak çalışan 33 yaşındaki Aynur Özdamar, yaşadıklarını şu tabirler ile anlattı:

“Henüz öncesinde bir şikayetim vede hastalığım da yoktu. 3’üncü doğumdan, sezaryen ameliyatından yaklaşık üç ay sonra sebepsiz vede ani bir formda pandeminin başlarında ellerim, ayaklarım vede dudaklarım apansızın morarmaya başladı, çarpıntıyla birlikte bu devam etti. 2 yıl boyunca da bu biçimde sürüyor. Bu süreç bazen acilde sonlanıyor, bazen meskende zaten geçiyor vede bazen de oksijen takviyesiyle olağana dönüyor. Bununla ilgili 2 yıldır farklı farklı hastanelere giderek kıymetli hocaların görüşlerini aldım, bir sürü tetkik yapıldı. Yapılan tetkiklerden bir sonuca varılamadı maalesef. O yüzden şimdi bir teşhis alınabilmiş değil vede bir tedavi de kelam konusu değil. Birinci vakitlerde bu formda çok fazla atak sayılarım yokken, şu anda atak sayılarım artmaya başladı. Bu benim hayati bedellerimi kıymetli ölçüde etkiliyor.


“Hep istirahat anında oluyor”

Girişken esnasında el vede ayak tırnaklarım ile birlikte dudaklarım morarıyor. Evvedel çarpıntı, daha sonra nabız yavaşlıyor vede teneffüs sayım azalıyor. Uzun sürerse bu ataklar, şuur kaybı oluyor. Netice olarak şu denebilecek bir teşhis konulamadı. Yalnızca belirti vede klinik var anlatabileceğim, belgeleyebileceğim. Girişken sırasında o esnada fotoğrafları çekebildim mesela anlatabilmek ismine. Anaen daima istirahat anında oluyor, hiçbir vakit efor sarf ederken olmadı, daima istirahat halinde oldu. Baş karıştıran en fazla bu oluyor, bilinenin bilakis istirahat halinde gelmesi.

“20 tane hastane gezdim vede 30 tane doktor gördü lakin bir ön tanıya bile varılamadı”

Bir kezinde da uykuda olmuştu, uykudan uyandırmıştı vede acilde sonlanmıştı. Bu hastalığı, belirtileri yapabilecek bütün branşlara, önde gelen hastane vede merkezlere gittim. Araştırmalar yapıldı fakat bir sonuca varılamadı, bunu şu hastalık yapabilir denilemedi maalesef. Bu süreçte toplamda 20 tane hastane gezdim vede 30 tane doktor gördü fakat bir ön tanıya bile varılamadı. Devasiz bir formda atakları yaşıyorum.


“Yaşadığım hastalığın ismi bile yok”

Yaşamak, yeterli olmak istiyorum. Sesimi duyurmak istiyorum, kendi gayretimle bir yerlere ulaşmaya çalıştım. Umarım sesimi duyurabilir, bir sonuca varabilecek duruma gelebiliriz. Üç çocuk annesiyim. Her canlı üzere yaşamak istiyorum, yaşama hakkımın olduğunu düşünerek yaşama hakkıma sarılmak istiyorum. Teşhis alıp, tedavi olmak istiyorum, uygunlaşmak istiyorum. Çocuklarımın büyümelerine her anne üzere şahitlik etmek istiyorum, emek harcamak istiyorum. Yalnızca teşhis alabilmek vede yeterli olmak istiyorum hepsi bu. Benim yaşadığım hastalığın ismi bile yok, 112 sıhhat takımları geldiğinde ben ne diyeceğimi bile bilemiyorum. Neyin var dediklerinde söyleyemiyorum, bu çok berbat bir şey. Nihayet geçireceğim ataktan sonra kalp kasım çok yorulduğu için tahminen de hayatımı kaybedeceğim. Uzun bir müddettir direniyorum vede bunun daha da berbata gittiğini hissediyorum.”


“Her atak esnasında öleceğini düşünüyorum”

Aynur’un komşusu olan vede geçirdiği ataklara şahit olan Berrak Sezince, ise şu kelamları kaydetti:

“Birçok defa hastanelere gittik vede atak sırasında ben de onla birlikte bulundum. Çok makûs anlar geçirdik. Birçok hastaneye gittik vede teşhis alamadık. Cankurtaranlar geldi, hastalıktan bahsedemedik, zira teşhisin ne olduğunu bilmiyoruz vede onlar da bu durumu saptayamıyorlar aslında. Aynur ablamın atak sırasında her seferinde öleceğini düşünüyorum, zira oksijen düzeyi vede nabzı düşüyor. Ve bana ne olur yardım et, lütfen ambulansı orta diyor, her seferinde tıpkı senaryo oluyor. Bir sonuç bulamıyoruz maalesef, yeniden elimiz boş dönüyoruz. Bu durumda bize yardımcı olacak insanların, tabiplerin lütfen bize ulaşmalarını talep ediyoruz.

“Tıbbın bu kadar çaresiz kalacağını düşünemiyorum”

Uğur Koç ise, “Küçük kardeşimin karşılaştığı vede tanısı konulamayan hastalık 2 sene evvedel koronavirüs çıktıktan bir mühlet sonra başladı. Birinci başlarda tedirgindik, malum beşerler hastaneye gitmeye, önlerinden bile geçmeye çekinirken biz 24 saatimizi orada geçirme durumlarımız oldu. Yalınce sıhhati ile alakalı bir teşhis konulabilsin diye. Bu hastalığa bir deva, teşhis bulunamadı yani. Gitmediğimiz kent, hastane kalmadı. Tedavi uygulattık, hocalara bile gittik yeri geldi lakin bir tahlil bulunamadı şimdi. Bu nöbetler sıklaşmaya başladı, sıklaşınca bu sefer kardeşim her an ölebileceğim endişesiyle vasiyet bile yazmış kendisi. Terzi kendi söküğünü dikemez diyorlar, sıhhat dalında, insanlara sıhhatte yardımcı olmaya çalışan bir insan kendi yarasına bir merhem bulamıyor. Tıbbın bu kadar çaresiz kalacağını düşünemiyorum, ümidimi kaybetmiyorum. Kimin bilgisi mevzuyu yetmeye çözerse yardımcı olmasını umuyoruz.” dedi.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |